Toelichting bij COM(2019)470 - Ondertekening en voorlopige toepassing van het Protocol tot wijziging van het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen - Hoofdinhoud
Dit is een beperkte versie
U kijkt naar een beperkte versie van dit dossier in de EU Monitor.
dossier | COM(2019)470 - Ondertekening en voorlopige toepassing van het Protocol tot wijziging van het Internationaal Verdrag voor de instandhouding ... |
---|---|
bron | COM(2019)470 ![]() ![]() |
datum | 14-10-2019 |
• Motivering en doel van het voorstel
Het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat-verdrag) heeft met de oprichting van de Iccat tot doel samenwerking te stimuleren teneinde de bestanden van tonijn en tonijnachtigen in de Atlantische Oceaan te handhaven op een niveau dat de maximale duurzame vangst voor menselijke consumptie en andere doeleinden oplevert. Het verdrag is op 21 maart 1969 in werking getreden. De Unie is partij bij het verdrag, dat zij bij besluit van de Raad van 9 juni 1986 1 heeft goedgekeurd.
De Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat-commissie) is het lichaam dat is opgericht krachtens het Iccat-verdrag om te zorgen voor de instandhouding en het beheer van de onder haar bevoegdheid vallende soorten. De Iccat-commissie kan aanbevelingen goedkeuren die bindend zijn voor de verdragsluitende partijen. Als verdragsluitende partij bij het Iccat-verdrag is de Unie lid van de Iccat-commissie en heeft zij in die commissie inspraak en stemrecht.
Om de doeltreffendheid te vergroten en de instandhouding en het beheer van de onder haar bevoegdheid vallende soorten te versterken, is de Iccat-commissie overeengekomen dat het verdrag moet worden gewijzigd. Op 13 mei 2013 heeft de Raad de Commissie gemachtigd om, namens de Europese Unie, te onderhandelen over een wijziging van het verdrag 2 .
De Iccat-commissie heeft van 2013 tot 2018 besprekingen gevoerd over de nodige wijzigingen van het verdrag. Aansluitend daarop is een protocol tot wijziging van het verdrag opgesteld. Wanneer de wijzigingen eenmaal van kracht zijn, zullen dit de voornaamste gevolgen zijn:
het toepassingsgebied van het verdrag wordt uitgebreid tot de instandhouding en het beheer van haaien;
de stemregels en het quorum in de Iccat-commissie worden verduidelijkt, met name wat betreft de meerderheidsvereisten in situaties waarin geen consensus kan worden bereikt;
er worden beginselen vastgesteld die de Iccat-commissie en haar leden moeten naleven bij hun werkzaamheden uit hoofde van het Iccat-verdrag;
de termijn voor inwerkingtreding van de door de Iccat-commissie goedgekeurde aanbevelingen wordt verkort van zes tot vier maanden na de kennisgeving aan de leden van de Iccat;
de procedure om een bezwaar in te dienen tegen door de Iccat-commissie goedgekeurde aanbevelingen wordt verduidelijkt;
er wordt voorzien in een versterkte deelname van samenwerkende niet-verdragsluitende partijen en visserijentiteiten aan de werkzaamheden van de Iccat-commissie; en
er komt een mechanisme voor de beslechting van geschillen binnen de Iccat dat vrijwillig is, maar waarvan het resultaat definitief en bindend is voor de partijen die er gebruik van maken.
De wijziging van het verdrag wordt ook aangegrepen om kleine verschillen weg te werken tussen de Engelse, de Franse en de Spaanse taalversies van het verdrag, die gelijkelijk authentiek zijn. Het protocol omvat derhalve alle bepalingen die in een van de drie taalversies moeten worden gewijzigd.
Het protocol zal door de verdragsluitende partijen worden goedgekeurd op de 28e gewone vergadering van de Iccat-commissie van 18 tot en met 25 november 2019.
Dit voorstel betreft een besluit van de Raad waarbij machtiging wordt verleend voor de ondertekening, namens de Unie, en de voorlopige toepassing van het protocol. Volgens artikel 13 van het protocol treedt het voor elke verdragsluitende partij die het protocol aanvaardt, in werking op de negentigste dag na de neerlegging bij de directeur-generaal van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties van een akte van aanvaarding door drie vierde van de verdragsluitende partijen, en vervolgens voor elke andere verdragsluitende partij op het moment waarop die partij het protocol aanvaardt. Daarom moet worden voorzien in de voorlopige toepassing van het protocol in het geval dat het in werking treedt voordat de Unie haar interne ratificatieprocedures heeft voltooid. De voorlopige toepassing is ook in overeenstemming met het besluit van de Raad tot machtiging van de Commissie om te onderhandelen over de wijziging van het verdrag.
een resolutie van de Iccat inzake de deelname van visserijentiteiten uit hoofde van het gewijzigde Iccat-verdrag. Deze resolutie verduidelijkt de wijzigingen van het verdrag die betrekking hebben op de deelname van niet-verdragsluitende partijen, en bepaalt met name dat het de bedoeling is dat Chinees Taipei de visserijentiteit is die valt onder bijlage 2 inzake visserijentiteiten, welke bij artikel 11 van het protocol aan het verdrag wordt toegevoegd; en
een aanbeveling van de Iccat over de vissen die worden beschouwd als tonijn en tonijnachtigen of als oceanische, pelagische en over grote afstanden trekkende elasmobranchii. De aanbeveling verduidelijkt welke soorten onder het verdrag vallen, met name door uitdrukkelijk te definiëren dat ook oceanische, pelagische en over grote afstanden trekkende elasmobranchii (haaien en roggen) tot de “Iccat-soorten” behoren.
Het is de bedoeling dat de Iccat-commissie en de verdragsluitende partijen gelijktijdig de resolutie en de aanbeveling respectievelijk het protocol goedkeuren. Overeenkomstig artikel VIII, lid 2, van het Iccat-verdrag wordt de aanbeveling van kracht zes maanden na de datum waarop de verdragsluitende partijen ervan in kennis zijn gesteld. Verdragsluitende partijen die een bezwaar tegen de aanbeveling indienen en bevestigen, zullen niet door die aanbeveling gebonden zijn. Indien het bezwaar wordt gesteund door een meerderheid van de verdragsluitende partijen, treedt de aanbeveling niet in werking.
• Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein
Regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s) zijn internationale organisaties van landen (waaronder enkele kuststaten), organisaties voor regionale integratie (zoals de EU) en visserijentiteiten die belang hebben bij de visserij in een bepaald gebied. Sommige ROVB’s beheren alle visbestanden in een specifiek gebied, terwijl andere zich toeleggen op bepaalde over grote afstanden trekkende soorten, met name tonijn, in een uitgestrekt geografisch gebied. Sommige ROVB’s hebben uitsluitend een adviserende rol, maar de meeste beschikken over de bevoegdheid om vangst- en visserijinspanningsbeperkingen, technische maatregelen en controleverplichtingen vast te stellen.
De Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie, ondersteunt en draagt actief bij aan de werkzaamheden van de Iccat, in overeenstemming met de mededeling van de Commissie over “Deelneming van de Europese Gemeenschap aan Regionale Visserijorganisaties (RVO’s)” 3 , artikel 29 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid 4 en de conclusies van de Raad van 19 maart 2012 over de mededeling van de Commissie inzake de “externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid” 5 . De wijzigingen van het verdrag zijn noodzakelijk met het oog op de duurzame exploitatie, het duurzame beheer en de duurzame instandhouding van de biologische rijkdommen van de zee en het door de Iccat beheerde mariene milieu, alsmede van de soorten die worden gevangen in het kader van de visserij op Iccat-soorten.
• Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie
Overeenkomstig de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Europese Commissie, “Internationale oceaangovernance: een agenda voor de toekomst van onze oceanen” 6 , en de conclusies van de Raad over die gezamenlijke mededeling 7 wordt het optreden van de Unie in deze fora in belangrijke mate gekenmerkt door het stimuleren van maatregelen die de doeltreffendheid van ROVB’s ondersteunen en versterken en die, waar nodig, hun governance verbeteren.
2. RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID
• Rechtsgrondslag
Dit voorstel voor een besluit van de Raad is gebaseerd op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 5.
Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad 8 vormt de rechtsgrond voor de beginselen die in dit standpunt moeten worden weerspiegeld.
• Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)
Niet van toepassing.
• Evenredigheid
Het onderhavige voorstel gaat niet verder dan nodig is om de beoogde doelstelling te verwezenlijken, namelijk de ondertekening en de voorlopige toepassing van het protocol door de Unie.
• Keuze van het instrument
Krachtens artikel 218, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is een voorstel van de Commissie nodig voor de vaststelling door de Raad van een besluit waarbij machtiging wordt verleend voor de ondertekening van het protocol en, indien nodig, de voorlopige toepassing ervan vóór de inwerkingtreding.
3. EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING
• Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid ervan
Niet van toepassing.
• Raadpleging van belanghebbenden
Op 13 mei 2013 heeft de Raad de Commissie gemachtigd om, namens de Europese Unie, te onderhandelen over een wijziging van het verdrag.
De wijzigingen werden voorbereid tijdens zes vergaderingen van de door de Iccat opgerichte werkgroep voor de wijziging van het verdrag, waarvan de eerste plaatsvond van 10 tot en met 12 juli 2013 en de laatste op 24 en 25 mei 2018. De lidstaten werden op de hoogte gehouden van de voortgang van de onderhandelingen.
• Bijeenbrengen en gebruik van expertise
Bij de voorbereidende werkzaamheden en tijdens de onderhandelingen in de Iccat over de wijzigingen van het verdrag heeft de Commissie een beroep gedaan op de deskundigheid van de lidstaten.
• Effectbeoordeling
Niet van toepassing.
• Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging
Niet van toepassing.
• Grondrechten
Niet van toepassing.
4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING
Dit voorstel houdt geen extra kosten voor de EU-begroting in.
5. OVERIGE ELEMENTEN
• Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage
Niet van toepassing.
• Toelichtende stukken (bij richtlijnen)
Niet van toepassing.
• Artikelsgewijze toelichting
Niet van toepassing.