Bijlagen bij COM(2009)494 - Jaarlijks verslag aan de Raad en het Europees Parlement over de activiteiten van de centrale eenheid van Eurodac in 2008 - Hoofdinhoud
Dit is een beperkte versie
U kijkt naar een beperkte versie van dit dossier in de EU Monitor.
dossier | COM(2009)494 - Jaarlijks verslag aan de Raad en het Europees Parlement over de activiteiten van de centrale eenheid van Eurodac in 2008. |
---|---|
document | COM(2009)494 ![]() ![]() |
datum | 25 september 2009 |
Er zij op gewezen dat Eurodac-gegevens over asielverzoeken niet vergelijkbaar zijn met die welke worden voortgebracht door Eurostat, die zijn gebaseerd op maandelijkse statistische gegevens die door de ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken ter beschikking worden gesteld. Er zijn een aantal methodologische redenen voor de verschillen. Ten eerste omvatten de gegevens van Eurostat alle asielzoekers, ongeacht hun leeftijd. Ten tweede worden hun gegevens verzameld met een onderscheid tussen personen die tijdens de referentiemaand een asielverzoek indienen (waaronder eventueel ook herhaalde verzoeken) en personen die voor het eerst een asielverzoek indienen.
3.1. Geslaagde gegevensverwerking
Een “geslaagde gegevensverwerking” is een correcte verwerking van gegevens door de centrale eenheid, zonder dat deze worden geweigerd omwille van problemen van gegevensvalidering, fouten in vingerafdrukken of onvoldoende kwaliteit[11].
In 2008 hebben in de centrale eenheid in totaal 357 421 geslaagde gegevensverwerkingen plaatsgevonden, hetgeen neerkomt op een algemene stijging van 19,1% in vergelijking met 2007 (300 018). Wat het aantal verwerkingen van gegevens van asielzoekers betreft (" categorie 1 "[12]), heeft de stijgende trend van 2007 zich in 2008 doorgezet: de Eurodac-statistieken laten een stijging van 11,3% (tot 219 557) zien in vergelijking met 2007 (197 284). Die toename weerspiegelt de algemene toename van het aantal asielverzoeken in de EU in 2008.
Ook de tendens in verband met het aantal personen dat werd aangehouden in verband met het illegaal overschrijden van een buitengrens (" categorie 2 "[13]) is in 2008 gewijzigd. Na een daling met 8% tussen 2006 en 2007 (tot 38 173), steeg het aantal verwerkingen met 62,3% in 2008 (tot 61 945). Italië (32 052 in vergelijking met 15 053 in 2007), Griekenland (20 012 in vergelijking met 11 376 in 2007) en Spanje (7 068 in vergelijking met 9 044 in 2007) voeren het grootste deel van de vingerafdrukken van categorie 2 in, gevolgd door Hongarije (1 220), het Verenigd Koninkrijk (344) en Bulgarije (307). In 2008 hebben 7 lidstaten (de Tsjechische Republiek, Estland, Ierland, IJsland, Luxemburg, Noorwegen en Portugal) geen "categorie 2"-gegevens verzonden. Het uit de Eurodac-statistieken blijkend probleem van het verschil tussen het aantal naar Eurodac verzonden "categorie 2"-gegevens en andere statistische bronnen van het aantal illegale grensoverschrijdingen in de lidstaten, is naar alle waarschijnlijkheid te wijten aan de vage definitie in artikel 8, lid 1, van de Eurodac-verordening[14]. Dit punt zal worden opgehelderd in het kader van de lopende herziening van de Eurodac-verordening.
De mogelijkheid om " categorie 3 [15]"-gegevens te verzenden[16] (gegevens over personen die zijn aangehouden omdat zij zich illegaal op het grondgebied van een lidstaat ophielden) werd in 2008 aanzienlijk meer gebruikt. Na een lichte toename tussen 2006 en 2007 (tot 64 561), steeg het aantal verwerkingen in 2008 tot 75 919, een toename met 17,6%. Ierland en Malta blijven de lidstaten die nog geen "categorie 3"-gegevens hebben verzonden.
3.2. "Treffers"
3.2.1. “Categorie 1 vergeleken met categorie 1”: treffers
Tabel 3 van de bijlage toont voor elke lidstaat het aantal asielverzoeken dat overeenstemt met asielverzoeken die vroeger in een andere ("buitenlandse treffers") of in dezelfde lidstaat ("plaatselijke treffers"[17]) zijn geregistreerd. Daarin wordt ook een indicatie gegeven van de secundaire asielstromen in de EU. Naast de 'logische' routes tussen naburige lidstaten, kan worden vastgesteld dat een groot aantal (1 739) asielzoekers in Frankrijk en België (625) vroeger al een verzoek had ingediend in Polen, of dat het grootste aantal buitenlandse treffers in Griekenland (316) en in Italië (680) werd gevonden bij vergelijking met in het Verenigd Koninkrijk eerder geregistreerde gegevens over asielzoekers. In het laatstgenoemde geval zijn de stromen symmetrisch en hebben de meeste treffers over door het Verenigd Koninkrijk ingevoerde "categorie 1"-gegevens betrekking op door Italië toegezonden gegevens (768). Het is opvallend dat 42,2% van alle herhaalde verzoeken werd ingediend in dezelfde lidstaat als het vorige verzoek. In België, Cyprus, Polen, de Tsjechische Republiek en het Verenigd Koninkrijk, werd meer dan de helft van de herhaalde verzoeken in dezelfde lidstaat ingediend.
3.2.2. Meervoudige asielverzoeken
Van een totaal van 219 557 in 2008 in Eurodac opgeslagen asielverzoeken, waren er 38 445 'meervoudige asielverzoeken', hetgeen betekent dat in 38 445 gevallen, de vingerafdrukken van dezelfde persoon reeds waren opgeslagen als "categorie 1"- gegevens (in dezelfde of in een andere lidstaat). Op het eerste gezicht blijkt derhalve uit de statistieken van het systeem dat 17,5% van de asielverzoeken in 2008 herhaalde asielverzoeken waren (dat wil zeggen een tweede verzoek of meer), hetgeen een stijging is van 1,5% in vergelijking met het vorige jaar. Het verzenden van een "categorie 1"-gegeven betekent echter niet dat het telkens om een nieuw asielverzoek gaat. In feite leidt de praktijk van sommige lidstaten om vingerafdrukken te nemen na terugname op grond van de Dublinverordening tot een vertekening van de statistieken over meervoudige verzoeken: het nemen en opnieuw verzenden van de vingerafdrukken van de verzoeker na aankomst na een overdracht op grond van de Dublinverordening wijst er verkeerdelijk op dat de verzoeker opnieuw om asiel heeft verzocht. De Commissie is voornemens om dit probleem op te lossen en in haar voorstel tot wijziging van de Eurodac-verordening heeft zij het vereiste opgenomen dat overdrachten niet als nieuwe asielverzoeken worden geregistreerd.
3.2.3. “Categorie 1 vergeleken met categorie 2”: treffers
Deze treffers geven een aanwijzing van de routes die worden gebruikt door personen die het grondgebied van de Europese Unie illegaal zijn binnengekomen alvorens een asielverzoek in te dienen. Zoals vorig jaar hebben de meeste treffers betrekking op gegevens die zijn verzonden door Griekenland en Italië, en in veel geringere mate door Spanje en Hongarije. De meeste van die treffers zijn 'plaatselijk' (hetgeen betekent dat personen die hun grondgebied illegaal binnenkomen, vervolgens in dezelfde lidstaat om asiel verzoeken[18]). Wanneer rekening wordt gehouden met alle lidstaten, dient meer dan de helft (64,4%) van de personen die in verband met het illegaal overschrijden van een buitengrens worden aangehouden en die beslissen een asielverzoek in te dienen, dat verzoek in in dezelfde lidstaat als die waar ze illegaal zijn binnengekomen.
De meerderheid van de personen die de EU illegaal zijn binnengekomen via Griekenland en daarna doorreizen, gaat hoofdzakelijk naar het Verenigd Koninkrijk, Noorwegen, Italië en Nederland. De personen die via Italië zijn binnengekomen, gaan hoofdzakelijk naar het Verenigd Koninkrijk, Noorwegen, Zwitserland[19] en Zweden. Zij die via Spanje zijn binnengekomen, vertrekken hoofdzakelijk naar Frankrijk en Italië, terwijl zij die via Hongarije zijn binnengekomen, vooral naar Oostenrijk vertrekken.
3.2.4. “Categorie 3 vergeleken met categorie 1”: treffers
Deze treffers geven aanwijzingen over de plaats waar illegale migranten eerst om asiel verzoeken alvorens door te reizen naar een andere lidstaat. Wat echter niet uit het oog mag worden verloren, is dat het verzenden van "categorie 3"-gegevens niet verplicht is en dat niet alle lidstaten systematisch de mogelijkheid van deze controle gebruiken.
Op basis van de beschikbare gegevens kan zoals vorig jaar worden vastgesteld dat personen die werden aangehouden wanneer zij illegaal in Duitsland verbleven, dikwijls voordien in Oostenrijk of Zweden om asiel hadden verzocht en dat personen die werden aangehouden omdat zij illegaal in Frankrijk verbleven, dikwijls voordien in het Verenigd Koninkrijk of in Italië om asiel hadden verzocht. Dat asielzoekers die eerst in Italië een verzoek hebben ingediend, op grote schaal in Noorwegen blijken te verblijven, is een recente ontwikkeling. Vermeldenswaard is dat gemiddeld ongeveer 19,6% van de personen die illegaal op het grondgebied verbleven, voorheen in een lidstaat om asiel had verzocht.
3.3. Termijn voor verzending
De Eurodac-verordening bevat momenteel slechts een zeer vage termijn voor de toezending van vingerafdrukken, hetgeen in de praktijk kan leiden tot grote vertragingen. Dat is een groot probleem omdat vertraging bij de toezending kan leiden tot een resultaat dat in strijd is met de in de Dublinverordening vastgestelde beginselen inzake de verantwoordelijkheid van een lidstaat. De kwestie van de overdreven duur tussen het nemen van vingerafdrukken en het verzenden ervan naar de centrale eenheid van Eurodac werd aan de orde gesteld in de vorige jaarverslagen en als een uitvoeringsprobleem aangekaart in het evaluatieverslag.
Na een betere prestatie vorig jaar, laat 2008 een algemene vertraging in de verzending zien, waarbij de langste termijn 22,09 dagen bedroeg[20]. De Commissie moet er opnieuw op wijzen dat een vertraging bij de verzending kan leiden tot de onjuiste aanwijzing van een lidstaat in twee verschillende gevallen die zijn uiteengezet in het vorige jaarverslag over 2006: "verkeerde treffers"[21] en "gemiste treffers"[22].
De slechtere prestatie bij het toezenden van vingerafdrukken laat zich duidelijk zien in het aantal verkeerde en gemiste treffers.
In 2008 werden door de centrale eenheid 450 "gemiste treffers" ontdekt, hetgeen 7,5 keer meer is dan het aantal van 2007 (60). 324 treffers waren "verkeerde treffers" (233 in 2007). Op grond van deze resultaten verzoekt de Commissie de lidstaten nogmaals dringend om alle nodige inspanningen te leveren om hun gegevens overeenkomstig de artikelen 4 en 8 van de Eurodac-verordening te verzenden.
In haar voorstel tot wijziging van de Eurodac-verordening heeft de Commissie een termijn van 48 uur voorgesteld voor het verzenden van gegevens naar de centrale eenheid van Eurodac.
3.4. Kwaliteit van de gegevens
In 2008 werd gemiddeld 6,4% van de gegevens van alle lidstaten geweigerd, hetgeen bijna hetzelfde is als in de voorbije jaren (2006: 6,03%, 2007: 6,13%). Zes lidstaten hebben een weigeringspercentage dat hoger is dan 10%: Estland (26, 67%), Malta, Finland, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk. Dertien lidstaten hebben een weigeringspercentage dat hoger is dan het gemiddelde. Er zij benadrukt dat het weigeringspercentage niet afhankelijk is van technologie of systeemgebreken. De belangrijkste oorzaken van dit weigeringspercentage zijn de lage kwaliteit van de door de lidstaten ingediende afbeeldingen van de vingerafdrukken, menselijke fouten of de foutieve configuratie van de apparatuur van de verzendende lidstaat. Aan de andere kant zij opgemerkt dat in bepaalde gevallen verscheidene pogingen om dezelfde vingerafdrukken te verzenden nadat deze door het systeem waren geweigerd omwille van de kwaliteit, ook in deze cijfers zijn opgenomen. Hoewel de Commissie erkent dat een deel van de vertraging kan worden veroorzaakt doordat het tijdelijk onmogelijk is vingerafdrukken te nemen (beschadigde vingertoppen of andere gezondheidstoestanden die het dadelijk nemen van vingerafdrukken beletten), wijst de Commissie opnieuw op het probleem van de in het algemeen hoge weigeringspercentages, dat reeds werd vermeld in de vorige jaarverslagen waarin die lidstaten werd verzocht om nationale Eurodac-operatoren speciale opleiding te geven, en om hun apparatuur correct te configureren om dit weigeringpercentage te verlagen.
4. CONCLUSIES
In 2008 is de centrale eenheid zeer bevredigende resultaten blijven afleveren wat snelheid, output, beveiliging en kosteneffectiviteit betreft.
Als een logisch gevolg van de algemene stijging van het aantal asielverzoeken in de EU in 2008, is ook het aantal in Eurodac ingevoerde "categorie 1"-gegevens gestegen. Het aantal "categorie 2"-gegevens is met 62,3% gestegen, terwijl het aantal "categorie 3"-gegevens met 17,6% is toegenomen.
De Commissie blijft zich zorgen maken over de buitensporige vertraging bij de verzending van gegevens naar de centrale eenheid van Eurodac.
Tabel 1: Centrale eenheid van Eurodac, inhoud van de gegevensbank op 31.12.2008 - stand van zaken
[pic]
Tabel 2: Geslaagde gegevensverwerking in de centrale eenheid van Eurodac in 2008
[pic]
Tabel 3: Opsplitsing van de treffers – Categorie 1 vergeleken met categorie 1, in 2008
[pic]
Tabel 4: Opsplitsing van de treffers – Categorie 1 vergeleken met categorie 2, in 2008
[pic] |
Tabel 5: Opsplitsing van de treffers – Categorie 3 vergeleken met categorie 1, in 2008
[pic]
Tabel 6: Geweigerde gegevens, percentage in 2008
[pic]
Tabel 7: Gemiddelde tijd tussen de datum van het nemen van de vingerafdrukken en het verzenden ervan naar de centrale eenheid van Eurodac, in 2008
[pic]
Tabel 8: Categorie 1 vergeleken met categorie 1 "verkeerde treffers", in 2008
[pic]
Tabel 9: Opsplitsing van gemiste treffers CAT1/CAT2 door te late verzending van CAT2, in 2008
[pic]
Tabel 10: Opsplitsing van treffers in vergelijking met afgeschermde gevallen (art. 12 van Verordening 2725/2000/EG), in 2008
[pic]
Tabel 11: Telling van categorie 9 per lidstaat, in 2008
[pic]
[1] PB L 316 van 15.12.2000, blz. 1.
[2] Artikel 24, lid 1, van de Eurodac-verordening.
[3] Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de evaluatie van het Dublinsystem, COM(2007) 299 definitief {SEC(2007) 742}.
[4] Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de instelling van "Eurodac" voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van de Dublinverordening, COM(2008) 825.
[5] De Commissie heeft Zwitserland bijgestaan om zich met het Eurodac-systeem te verbinden, inclusief het uitvoeren van voorafgaande operationele tests.
[6] Het eerste jaarverslag over de activiteiten van de centrale eenheid van Eurodac bevat een algemene beschrijving van de centrale eenheid van Eurodac, alsook de definities van de verschillende soorten gegevens die door de centrale eenheid worden verwerkt en treffers die daaruit kunnen voortvloeien. Zie Werkdocument van de Commissie - Eerste jaarverslag aan de Raad en het Europees Parlement over de activiteiten van de centrale eenheid van Eurodac, SEC(2004) 557, blz. 6.
[7] Alle EU-lidstaten, en ook Noorwegen en IJsland, passen de Dublin- en de Eurodac-verordening toe, en daarom wordt het begrip "lidstaten" in dit verslag gebruikt om de 29 staten aan te duiden die gebruik maken van de Eurodac-gegevensbank.
[8] Die diensten omvatten niet alleen die welke rechtstreeks door de centrale eenheid worden verleend (bv. match-capaciteit, gegevensopslag, enz.), maar ook communicatie- en beveiligingsdiensten voor de verzending van gegevens tussen de centrale eenheid en de nationale toegangspunten.
[9] De Commissie heeft voorgesteld om bij de herziening van de Eurodac-verordening de lidstaten de verplichting op te leggen om elke foutieve treffer te melden.
[10] Het Business Continuity System wordt gebruikt wanneer de centrale eenheid niet beschikbaar is en het beschikt ook over testcapaciteiten waarmee de lidstaten of toetredende landen nieuwe oplossingen kunnen testen.
[11] Tabel 2 van de bijlage bevat nadere gegevens over de geslaagde gegevensverwerking per lidstaat, met een uitsplitsing per categorie, tussen 1 januari 2008 en 31 december 2008.
[12] Gegevens over asielverzoeken . Vingerafdrukken (beelden van afdrukken van 10 vingers) van asielzoekers die worden verzonden om te worden vergeleken met vingerafdrukken van andere asielzoekers die eerder een asielverzoek in een andere lidstaat hebben ingediend. Dezelfde gegevens worden ook vergeleken met de "categorie 2"-gegevens (zie hieronder). Deze gegevens worden 10 jaar bewaard met uitzondering van een aantal in de verordening vermelde specifieke gevallen (bijvoorbeeld een persoon die de nationaliteit van een van de lidstaten verkrijgt); in die gevallen worden de gegevens over de betrokkene gewist.
[13] Gegevens betreffende vreemdelingen die zijn aangehouden in verband met illegale buitengrensoverschrijding en die niet zijn teruggezonden . Deze gegevens (beelden van afdrukken van 10 vingers) worden uitsluitend voor opslag verzonden om deze te kunnen vergelijken met gegevens over asielzoekers die later naar de centrale eenheid worden gezonden. Deze gegevens worden 2 jaar bewaard, met uitzondering van de gevallen waarin de betrokkene een verblijfsvergunning krijgt, het grondgebied van de lidstaat verlaat of de nationaliteit van een van de lidstaten verkrijgt; in die gevallen worden de gegevens onverwijld gewist.
[14] "Elke lidstaat neemt, met inachtneming van de garanties die verankerd zijn in het Europees Verdrag voor de rechten van de mens en het VN-verdrag inzake de rechten van het kind, onverwijld de vingerafdrukken van alle vingers van elke vreemdeling van veertien jaar of ouder die, komende uit een derde land, door de bevoegde controleautoriteiten van een lidstaat is aangehouden in verband met het illegaal over land, over zee of door de lucht overschrijden van de grens van die lidstaat, en die niet is teruggezonden ."
[15] Gegevens betreffende vreemdelingen die zich illegaal op het grondgebied van een lidstaat ophielden . Deze gegevens, die niet worden opgeslagen, worden vergeleken met de in de centrale eenheid opgeslagen gegevens over asielzoekers. Het verzenden van gegevens van deze categorie is optioneel voor de lidstaten.
[16] En zo de gegevens over onderdanen van derde landen die zijn aangehouden omdat zij zich illegaal op het grondgebied ophielden, te kunnen vergelijken met vroeger opgeslagen vingerafdrukken van asielzoekers.
[17] De statistieken betreffende plaatselijke treffers in de tabellen stemmen niet noodzakelijk overeen met de door de centrale eenheid verzonden en door de lidstaten opgeslagen treffers. De reden daarvoor is het feit dat lidstaten niet steeds gebruik maken van de door artikel 4, lid 4, geboden mogelijkheid om de centrale eenheid te verzoeken te zoeken in vergelijking met hun reeds in de centrale gegevensbank opgeslagen eigen gegevens. De centrale eenheid moet echter, zelfs wanneer de lidstaten niet van deze mogelijkheid gebruik maken, om technische redenen, altijd een vergelijking maken met alle gegevens (nationale en buitenlandse) die in de centrale eenheid zijn opgeslagen. In deze concrete gevallen zal de centrale eenheid, zelfs wanneer er een overeenstemming is met nationale gegevens, als antwoord geven “geen treffer”, omdat de lidstaat niet om de vergelijking van de toegezonden gegevens met zijn eigen gegevens heeft gevraagd.
[18] Een asielverzoek heft een illegale binnenkomst op en daarom is het niet nodig om een "categorie 2"-gegeven te verzenden in gevallen waarin een aan de grens aangehouden persoon tegelijkertijd ook om asiel verzoekt.
[19] Bij de statistieken over Zwitserland moet rekening worden gehouden met het feit dat dat land pas sedert 12 december 2008 met Eurodac is verbonden en dat die statistieken op minder dan 3 weken activiteit in het systeem betrekking hebben.
[20] Jaargemiddelde van de vertraging in het verzenden van een categorie gegevens van de lidstaat die het het slechtst doet.
[21] In het geval van de zogeheten " verkeerde treffer ", dient een onderdaan van een derde land een asielverzoek in in een lidstaat (A), waarvan de autoriteiten zijn vingerafdrukken nemen. Terwijl die vingerafdrukken nog steeds niet naar de centrale eenheid zijn verzonden ("categorie 1"-gegeven), kan dezelfde persoon zich al in een andere lidstaat (B) melden en opnieuw om asiel verzoeken . Als lidstaat (B) de vingerafdrukken eerst verzendt, zouden de door lidstaat (A) verzonden vingerafdrukken later in de centrale eenheid worden opgeslagen dan de door lidstaat (B) verzonden vingerafdrukken en zou dit derhalve tot een treffer leiden uit door lidstaten (B) verzonden gegevens in vergelijking met de door lidstaat (A) verzonden gegevens. Lidstaat (B) en niet lidstaat (A) zou derhalve worden aangewezen als verantwoordelijke lidstaat, terwijl in lidstaat (A) eerst een asielverzoek is ingediend.
[22] In het geval van de zogeheten " gemiste treffer ", wordt een onderdaan van een derde land aangehouden in verband met een illegale grensoverschrijding en worden zijn vingerafdrukken genomen door de autoriteiten van de lidstaat (A) waar hij is binnengekomen. Terwijl die vingerafdrukken nog steeds niet naar de centrale eenheid zijn verzonden ("categorie 2"-gegeven), kan dezelfde persoon zich al in een andere lidstaat (B) melden en om asiel verzoeken . Bij die gelegenheid worden zijn vingerafdrukken genomen door de autoriteiten van lidstaat (B). Als die lidstaat (B) de vingerafdrukken ("categorie 1"-gegeven) eerst toezendt, zou de centrale eenheid eerst een "categorie 1"-gegeven registreren, en zou lidstaat (B) het verzoek behandelen in plaats van lidstaat (A). Wanneer een "categorie 2"-gegeven later aankomt, zal immers een treffer worden gemist omdat de "categorie 2"-gegevens niet doorzoekbaar zijn.